3 Οκτωβρίου 1981. Στις 3.15 το μεσημέρι, οι οικογένειες των απεργών πείνας των φυλακών Maze στη βόρειο Ιρλανδία, σε συνεργασία με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό και τον Εθνικό Απελευθερωτικό ιρλανδικό Στρατό ανακοινώνουν πως αποφασίζουν να επέμβουν προκειμένου να σωθούν οι ζωές των ανθρώπων που δεν υποκύπτουν. Με μια λιτή ανακοίνωση ζητούν να γίνει ενδοφλέβια χρήση […]

Περισσότερα

Οι αμερικανοί θελησαν να τη βάλουν σε καλούπι αλλά τους το έσκασε με τρόπο σκανδαλώδη με αποτέλεσμα να της γυρίσουν την πλάτη. Η ίδια όμως δεν επρόκειτο ποτέ να συμβιβαστεί, μέχρι το θάνατο της το 1982. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να συμβιβαστεί η γυναίκα που είχε πει πως «Το φιλί είναι ένα αξιαγάπητο τέχνασμα σχεδιασμένο […]

Περισσότερα

Φανταστείτε την πρώτη φορά. Ε ρε γλέντια και τραγούδια στη μακρινή Γαλλία όταν οι αδελφοί Μονγκολφιέ ύψωσαν την θρυλική Μονγκολφιέρα , το πρώτο αερόστατο . Το πρώτο? Χμμμ, πολλά έχουν γίνει και θα τα πούμε. Γιατί όμως σήμερα αέρηδες και μπαλόνια, αερόστατα και αδέλφια που πασχίζουν να πάνε ψηλά. Διότι στις 26 Αυγούστου του 1740 […]

Περισσότερα

Μια ουτοπία έψαξε μέσα από τα μυθιστορήματα του. Τον κατέτασσαν ανέκαθεν στους συγγραφείς μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Η αναζήτηση μιας δίκαιης κοινωνίας των πολλών και όχι των λίγων υπήρξε προτεραιότητα του έργου. Το εργατικό κίνημα στην Αγγλία οφείλει και σε αυτόν τη γέννησή του. Ήταν πολλά ο κύριος Χέρμπερτ Γουέλς…  

Περισσότερα

Πήρε στα χέρια του την άσημη Νόττινγχαμ Φόρεστ και μέσα σε δύο χρόνια την έκανε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Πάνω απ’ολα πήρε τους παίκτες της Ντάρμπι Κάουντι από το χέρι και περιφρούρησαν μαζί με τους εργάτες το ορυχείο του Σπόντον στη μεγάλη απεργία των ανθρακωρύχων του 1972. Αυτός ήταν ο υπέροχος Μπράιαν Κλαφ. Ο μεγαλύτερος προπονητής όλων […]

Περισσότερα

Στις 15 Σεπτέμβρη του 1940 ο βρετανικός ουρανός γέμισε με γερμανικά βομβαρδιστικά. Στο Βερολίνο ο αλαζόνας αρχηγός της Λούφτβάφε Χέρμαν Γκέρινγκ ετοιμάζεται να ανακοινώσει στον Φύρερ την ισοπέδωση του Λονδίνου. Για εβδομάδες , ωστόσο, οι επιτελείς του τον ενημέρωναν για κάτι αφύσικο αλλά εκείνος αδιαφορούσε. Στο Λονδίνο ο αρχηγός της RAF, σερ Ντάουντινγκ απλώς περίμενε….

Περισσότερα

O «άνθρωπος με τα μαύρα», όπως λέει και το τραγούδι, φορούσε μαύρα γιατί τραγουδούσε για τους φτωχούς, για αυτούς που δεν είχαν ελπίδα, για τον φυλακισμένο που είχε πληρώσει για τα εγκλήματα του. Ακόμη και στις πιο μεγάλες του στιγμές πια, εκεί που γέμιζε τους συναυλιακούς χώρους, ήταν πάντα ένας σεμνός άνθρωπος που καλησπέριζε το […]

Περισσότερα

Ο γερό Σαντιάγο δεν είχε πιάσει λέπι για μήνες. Ήταν όμως ψαράς και καθήκον του ήταν η βάρκα. Ο ξιφίας θα μπορούσε να ταΐσει πολλές φαμίλιες αλλά οι καρχαρίες ξεπροβάλουν ως εμπόδια ανίκητα. Μια λυσσαλέα πάλη του ανθρώπου με τη φύση που τόσο αγαπά και σέβεται, με τον εαυτό του. Πάνω απ’ολα η πεποίθηση πως […]

Περισσότερα

Όταν ήρθε η σειρά του πήρε στα χέρια του, με σεβασμό και αξιοπρέπεια, τη μεγάλη παράδοση της Ιταλικής όπερας. Σήκωσε στους ώμους του την λυρικότητα της, τα σκοτάδια του δράματός της αλλά και τα φώτα της προοπτικής της. Ταξίδεψε με τη φωνή του σε τονικότητες άγνωστες μέχρι τότε. Ο μεγάλος τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι, πέθανε στις […]

Περισσότερα

“Μεγάλωσα ξυπόλητο παιδί στις αμμουδιές της πατρίδας μου, όπου έβαζα στ’ αυτιά μου τα κοχύλια της θάλασσας να ακούσω τη βουή του ωκεανού. Δεν ήξερα να αποζητώ την ομορφιά, μα η ομορφιά ξεδιπλωνόταν ολόγυρά μου. Δεν ήξερα να αποζητώ τη λεβεντιά. Μα η λεβεντιά με συνέπαιρνε μέσα μου από τις ιστορίες του παππού μου. Αφήστε […]

Περισσότερα

Πόσο μεγάλη δυστυχία μπορεί να προκαλέσει ένα διαμάντι; Μεγάλη, πολύ μεγάλη. Ειδικά όταν το διεκδικούν είτε ως χώρα, είτε ως πετράδι αποικιοκρατικές ιδιωτικές εταιρείες που στηρίζονται, ωστόσο, σε «κρατικά» όπλα. Η Ινδία ήταν το «Πετράδι του Στέμματος» και είχε το πετράδι του στέμματος. Πορτογάλοι, Ολλανδοί, Γάλλοι και Άγγλοι ισοπέδωσαν τα πάντα στο πέρασμα τους για […]

Περισσότερα

Για τους βορειο-Ιρλανδούς υπήρχαν ανέκαθεν, «οι δικοί μας και οι άλλοι». Αυτός ο παλιός διαχωρισμός που έχει να κάνει με το εάν ο παππούς σου ήταν πρωτοπαλίκαρο του Young Ned of the Hill που κοιμόταν στα λαγκάδια κυνηγημένος από τους Άγγλους ή αν ήσουν με τη φατρία του Sir Travelian που έτρωγε το καλό καλαμπόκι […]

Περισσότερα

Ο καπετάνιος Ρόμπερτ Γουάλτον ταξιδεύει με καράβι στον Αρκτικό Κύκλο. Σ’ ένα παγόβουνο βλέπει έναν τεράστιο άνθρωπο πάνω σε έλκηθρο το οποίο σέρνουν σκυλιά, και αργότερα έναν άλλο άρρωστο άντρα. Ο καπετάνιος τον φιλοξενεί στο καράβι του και ο ξένος του αποκαλύπτει το όνομά του: Βίκτορ Φρανκενστάιν. Ο Φρανκενστάιν, ακούγοντας τον σκοπό του ταξιδιού του […]

Περισσότερα

Αυτά που είπε στους ανθρώπους τα παρομοίαζε με πρωτόγνωρα λόγια του ανέμου, με πρωτόγνωρα και γνήσια τραγούδια κάποιου βραχνού χωριάτη. Ήταν ριζωμένη βαθιά στη συνείδησή του η αδυναμία κατανόησης των «ασμάτων» του από τους άλλους: «Αυτά που θα ακούσετε, είπε, θα είναι τουλάχιστον καινούργια. Κι αν δεν το καταλαβαίνετε, αν δεν καταλαβαίνετε τον τραγουδιστή, τόσο […]

Περισσότερα

Ένα μίσος που δεν έσβηνε με τίποτα. Ένα γάμος με το ζόρι μόνο και μόνο για να σωθούν τα προσχήματα, όμως αυτά δεν σώθηκαν. Πνίγηκαν στο αίμα. Στις 3 τα ξημερώματα της 24ης Αυγούστου του 1572, ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος Θ’ , βυθισμένος μέσα στην ψυχική του αρρώστια και παγιδευμένος από τη μητέρα του […]

Περισσότερα

Χρειάστηκαν αμέτρητοι άνθρωποι για να κατασκευαστεί. Άνθρωποι που χάθηκαν στο χιόνι. Από τις ελπίδες ενός τόπου απέναντι στην πρόκληση της βιομηχανικής επανάστασης ως το επαναστατικό βαγόνι του Τρότσκι. Από τα σωτήρια τρικ του Στάλιν απέναντι στον Χίλτερ ως την τραγωδία των γκούλακ. Στις 21 Ιουλίου του 1916, μπαίνει στη γη το τελευταίο καρφί του Υπερσιβηρικού. […]

Περισσότερα

Τα συνεχή χαστούκια των σοβιετικών στην κούρσα του διαστήματος δεν άφηναν στους Αμερικανούς πολλά περιθώρια. Όχι απλά έπρεπε να πάνε στη Σελήνη αλλά έπρεπε να περπατήσουν κιόλας. Πάντως, κανείς τους δεν θα μπορούσε, ούτε μέχρι τα πρώτα διόδια να πάει, αν δεν υπήρχε στις ζωές μας ένας απίστευτος Γάλλος παραμυθάς ονόματι Ιούλιος Βέρν. Τελικά, στις […]

Περισσότερα

Ο παντοτινός έρωτας του για τη Λάουρα, ένας έρωτας που δεν ευοδώθηκε ποτέ αλλά εκφράστηκε με τρόπο μοναδικό στα 366 ποιήματα που έγραψε για αυτήν, αποτέλεσαν τα θεμέλια όχι μόνο της ιταλικής λογοτεχνίας αλλά και της ίδιας της ιταλικής γλώσσας. Ο ουμανιστής Francesco Petrarca φέρει στην κεφαλή του τις δάφνες του μεγάλου ποιητή και ζει […]

Περισσότερα

Μόνο ένας θα μπορούσε να περιγράψει το σκοτάδι. Μόνο ένας θα μπορούσε να το ζωγραφίσει αλλά και να το «βιάσει» λυτρωτικά με την εισβολή του φωτός από ένα σημείο το οποίο ποτέ δεν φαίνεται: Αυτός που το έχει ζήσει. Ο Μικελάντζελο Μερίζι Ντα Καραβάτζιο τόλμησε να μιλήσει με το πινέλο του για το Θεϊκό μέσα […]

Περισσότερα

15 Ιουλίου . Άντον Τσέχωφ. «Χρειαζόμαστε νέους τρόπους έκφρασης. Χρειαζόμαστε νέους τρόπους, κι αν δεν μπορούμε να τους δημιουργήσουμε καλύτερα να μην κάνουμε τίποτα» έλεγε δια στόματος Τρέπλιεβ στο «Γλάρο». Διαφωνούσε με την καθιερωμένη δραματουργική της εποχής του. Τον ενοχλούσε η προσήλωση σε μια συγκεκριμένη δομή του δράματος-μια ιστορία που αρχίζει, εξελίσσεται, κορυφώνεται και τελειώνει. […]

Περισσότερα