27Οκτ2019 – Τα στέκια

«Λαϊκή Αγορά»

Λεμόνια Πόρου, φιρίκια Πηλίου, λάχανα Χαλκίδας, πατάτες Τρίπολης, ντομάτες Κρήτης. Μυρωδιές στον αέρα. Πανδαισία χρωμάτων, οσμών και γεύσεων που ταξιδεύουν από την γη της παραγωγής στους τόπους της κατανάλωσης.
Η λαϊκή αγορά αποτελεί έναν σημαντικό θεσμό στην ιστορία της σύγχρονης πόλης. Τον πρωτοσυναντάμε στα μέσα της δεκαετίας του ΄20 όταν τα κοριτσόπουλα αγοράζουν λουλούδια, οι υπηρετριούλες γεμίζουν το καλάθι της ημέρας και οι κυράδες επιδίδονται σε κοσμικές συναντήσεις. Σταδιακά, στο πέρασμα του χρόνου ο ρυθμός εξέλιξης της λαϊκής αγοράς συνυπάρχει με τις αλλαγές που συντελούνται στο εσωτερικό της νεοελληνικής κοινωνίας.
Έτσι, το εμπόριο του δρόμου ορίζει έναν ανοιχτό ορίζοντα όπου όλα είναι ορατά: οι ταξικές αντιθέσεις, τα αδιέξοδα, η πολυπολιτισμικότητα, στοιχεία που μετατρέπουν την λαϊκή σε ένα σύγχρονο πολύχρωμο αστικό ψηφιδωτό.
Η αλληγορική αλλά και ουσιαστική επαφή του ανθρώπου της πόλης με την φύση, η σύγκληση των τάξεων, των ηλικιών, των διαφορετικών βαλαντίων πραγματοποιείται σε έναν βαθιά ανοιχτό και αταξικό χώρο, σε έναν ζωντανό τόπο συνεύρεσης και αρμονικής συνύπαρξης ετερόκλητων ατόμων.
Κάθε εβδομάδα στήνεται ένα αυτοσχέδιο πανηγύρι, στο οποίο όλοι είναι προσκεκλημένοι. Από νωρίς το πρωί, τα καροτσάκια ξεχύνονται στους δρόμους της γειτονιάς, οι οποίοι γεμίζουν από τις φωνές των πωλητών που διαφημίζουν τα εκλεκτά προϊόντα τους στους πελάτες. Από τους πάγκους περνούν εύποροι και χαμηλόμισθοι, αργόσχολοι και βιαστικοί εργαζόμενοι, μητέρες με τα παιδιά τους και συνταξιούχοι. Η λαϊκή είναι ένας γόνιμος τόπος σχολιασμού, πολιτικών ζυμώσεων, ένα ιδανικό πεδίο για την ανταλλαγή της καλημέρας και του πειράγματος αλλά και ένας ανέξοδος δείκτης του πολιτικού βαρόμετρου αφού εκεί χτυπά η καρδιά της σύγχρονης κοινωνίας.
Την ώρα που οι χώροι της μαζικής, απρόσωπης κατανάλωσης είναι παρόντες σε κάθε γειτονιά και οι αυθεντικοί χώροι συνάντησης εκλείπουν από το αστικό τοπίο, οι λαϊκές αγορές σηματοδοτούν ζώσες κοιτίδες αυθεντικής έκφρασης και επικοινωνίας.
Η περιήγησή μας σε ένα από τα πιο αυθεντικά λαϊκά τοπόσημα θα πραγματοποιηθεί με την συνδρομή αγαπητών προσκεκλημένων που θα μας ξεναγήσουν στις λαϊκές αγορές. Στην παρέα μας θα βρίσκονται (με αλφαβητική σειρά) οι: Αποστόλης Αγαπητός (έμπορος), Αγγελική Αντωνάκη (οικιακά), Δημήτρης Αντωνάκης (αγρότης), Πολυξένη Αντωνάκη (συνταξιούχος), Χρυσόστομος Αντωνάκης (συνταξιούχος), Ναζίρ Αχμέτ (εργάτης στη λαχαναγορά), Γιώργος Βοζίκας (δρ. Λαογραφίας), Γιώργος Θανάσαινας (αντιπρόεδρος Δ Λαϊκής Αθηνών, παραγωγός), Θοδωρής Καλαντώνης (έμπορος), Γεώργιος Κουντουριώτης (παραγωγή, εμπορία κηπευτικών), Παντελής Μόσχος (πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Παραγωγών Λαϊκών Αγορών), Λεωνίδας Οικονόμου (ανθρωπολόγος), Γιώργος Παρασκευόπουλος (οδηγός), Μιχάλης Πέτρου (δρ. Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, ερευνητής Ε.Κ.Κ.Ε), Ελευθέριος Σκιαδάς (δημοσιογράφος, πρόεδρος του Συλλόγου των Αθηναίων).

Σειρά ντοκιμαντέρ του Νίκου Τριανταφυλλίδη που καταγράφει τις ιστορίες της πόλης μέσα από χώρο και χρόνο των τόπων μαζικής εστίασης.

Οι χώροι που αποκαλούμε «Στέκια» δεν είναι μόνο κέντρα ομαδικής εκδήλωσης μέσα στο πλαίσιο των καθιερωμένων χρόνων, αλλά και φορείς της άγραφης ιστορίας της πόλης μέσα από την συνέχεια του χρόνου. Καταγράφοντας τις ιστορίες της πόλης, η σειρά συνθέτει τη «μεγάλη εικόνα» των ανθρώπων της σαν ένα σύγχρονο ψηφιδωτό, μέσα από την επιτόπια παρατήρηση που εμπλέκει τον θεατή σε άμεση, καθημερινή και ουσιαστική σχέση με τους χώρους και τους ανθρώπους που παρακολουθεί.

Το «Au Revoir», η «Παράγκα του Σίμου», το βίντεοκλαμπ, το γήπεδο, το «Φιλολογικό Καφενείο», η ντισκοτέκ, η ταβέρνα, το Κουρείο, το Μπαρ Κονσομανσιόν, η Φωκίωνος Νέγρη, η Τρούμπα και η εισβολή του Ροκ Εν Ρολ στη Αθήνα του ’50 είναι τα Στέκια που επισκέπτεται η κάμερα της εκπομπής. Μέσα από ουσιαστικές αναφορές στον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, τις εικαστικές τέχνες, την αρχιτεκτονική και τη μουσική, καταγράφεται η μνήμη του αστικού τοπίου και η τέχνη της καθημερινής ζωής.

Μουσική σήματος: Blaine L. Reininger
Σχεδιασμός τίτλων αρχής: Γιώργος Βελισσάριος
Μιξάζ: Δημήτρης Μυγιάκης
Εκτέλεση παραγωγής: ΝΙΜΑ Ενέργειες Τέχνης και Πολιτισμού
Ηχοληψία: Γιάννης Αντύπας
Οργάνωση παραγωγής: Αθηνά Ζώτου
Μοντάζ: Χρήστος Γάκης
Διεύθυνση φωτογραφίας: Claudio Bolivar
Σενάριο- σκηνοθεσία -διεύθυνση παραγωγής: Μαρίνα Δανέζη