29Οκτ2017 – Εποχές και Συγγραφείς

«Διονύσιος Σολωμός: Η Κερκυραϊκή περίοδος»
Eπεισόδιο 2

Το 1828 ο Σολωμός, στα τριάντα του χρόνια, φεύγει από τη Ζάκυνθο και εγκαθίσταται στην Κέρκυρα, ώς το θάνατό του το 1857, δηλαδή για τρεις δεκαετίες μόνιμης διαμονής, με τρεις σχετικά σύντομες επισκέψεις στη Ζάκυνθο. Φεύγοντας, αφήνει πίσω του τον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο, τη δύσκολη και αμφίθυμη σχέση με τον αδελφό του, το επαρχιακό περιβάλλον και το στενό κύκλο των φίλων. Φέρνει μαζί του την πρόωρη αναγνώριση, τον αινιγματικό μύθο που τον συνοδεύει, το όνομά του και τα ημιτελή έργα του. Η προφορική διάδοση πολλών λυρικών ποιημάτων του και η ευρύτατη αποδοχή του «Ύμνου» τον έχει καταστήσει ήδη έναν πολλά υποσχόμενο εθνικό ποιητή.
Συνδέεται στενά με τον μουσουργό Νικόλαο Μάντζαρο, ο οποίος μελοποίησε πολλά έργα του με μεγάλη επιτυχία. Το σημαντικότερο έργο του Μάντζαρου ήταν η μελοποίηση του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν».
Το Νοέμβριο του 1833 συμβαίνει ένα περιστατικό που έμελλε στη συνέχεια να διαταράξει για αρκετά χρόνια την ψυχική ηρεμία του ποιητή.
Συγκεκριμένα, ο Ιωάννης Λεονταράκης, ετεροθαλής αδελφός του Σολωμού, από τον δεύτερο γάμο της μητέρας του με τον Εμμανουήλ Λεονταράκη, επιστρέφει στη Ζάκυνθο από την Ιταλία. Κατά την επιστροφή του, δηλώνει στις λιμενικές αρχές της Ζακύνθου το όνομα Ιωάννης Λεονταράκης-Σολωμός. Η ενέργειά του αυτή και η ιδιοποίηση του ονόματος «Σολωμός» αποβλέπουν στο να διεκδικήσει μερίδιο από την περιουσία που είχαν κληρονομήσει ο Διονύσιος και ο Δημήτριος Σολωμός από τον πατέρα τους. Τα δύο αδέλφια προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη και καταθέτουν αίτηση αγωγής κατά του Ιωάννη Λεονταράκη. Το όλο θέμα θα καταλήξει στη γνωστή περιπέτεια της δίκης που θα ταλανίσει ψυχικά τον ποιητή για μία ολόκληρη πενταετία, ώς τον Απρίλιο του 1838…

Παραγωγή: Ελληνική
Σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς
Παραγωγή: Τάσος Ψαρράς
Κείμενο: Δημήτρης Δημηρούλης
Αφήγηση: Κώστας Καστανάς
Διεύθυνση φωτογραφίας: Κωστής Παπαναστασάτος
Ηχοληψία: Θόδωρος Ζαχαρόπουλος
Μοντάζ: Κοσμάς Φιλιούσης