19Μαϊ2019 – Τα στέκια

Ιστορίες Αγοραίου Πολιτισμού
Σειρά ντοκιμαντέρ του Νίκου Τριανταφυλλίδη

«Η Tρούμπα»

«Όποτε συναντώ πόρνες, δεν μιλούν ποτέ για σεξ. Θέλουν να μάθουν για την ψυχή και τον Θεό. Συναντώ επίσης ασκητές και μοναχούς, και όταν βρεθούμε μόνοι, ρωτούν μόνο για σεξ». Όσο (Μπαγκουάν Σρι Ραζνίς), 1931-1990, Ινδός γκουρού
Η δημόσια τρόμπα νερού για την τροφοδοσία των πλοίων που τοποθετείται στο λιμάνι του Πειραιά τη δεκαετία του 1860, παραφράζεται στη συνέχεια σε «Τρούμπα».
Το κέντρο της περικλείεται από τις οδούς Φίλωνος, Νοταρά, Σκουζέ και 2ας Μεραρχίας, ενώ ανέκαθεν υπήρξε πολυφυλετική, πολύβουη και πολυπρισματική: το καμάρι του Πειραιά, κατά τις πρωινές ώρες και η ντροπή του, κατά τις βραδινές.

Ως σημαντικό εμπορικό σημείο, εκεί φιλοξενούνταν καταστήματα, ναυτιλιακές επιχειρήσεις και δικηγορικά γραφεία. Από την άλλη, λειτουργούσαν, παράλληλα, οίκοι ανοχής και καμπαρέ.
Αυτή η αμφισημία του χώρου δημιουργούσε ένα δίπολο νομιμότητας και παραβατικότητας, κοινωνικής αποδοχής και απόρριψης, κατασκευάζοντας κοινωνικά δύο αντιθετικούς μικρόκοσμους που συνυπήρχαν: των ευυπόληπτων νοικοκυραίων και επιχειρηματιών, από τη μία και του «υπόκοσμου» του λιμανιού, από την άλλη.
Στους δρόμους μεταξύ των εκκλησιών του Αγίου Σπυρίδωνα και του Αγίου Νικολάου ξεφυτρώνουν τα καμπαρέ και τα βαριετέ, όπου οι αρτίστες ψυχαγωγούν με τραγούδι και χορό τους αστούς, τη δεκαετία του ’30, ενώ λίγο αργότερα, οι πεταλούδες της νύχτας συντροφεύουν την εργατιά του λιμανιού και τους ναύτες του Αμερικανικού Στόλου.
Η «Αρτζεντίνα», η «Σαγκάη», η «Κόπα Καμπάνα» απέπνεαν έναν αέρα σεξουαλικής «κοσμοπολίτικης» απελευθέρωσης, το «Μαξίμ, το «Τζων Μπουλ» και ο «Μαύρος Γάτος» όριζαν έναν πολύχρωμο φασαριόζικο ερωτικό τόπο, ενώ οι παρακείμενοι οίκοι ανοχής παρέδιδαν ταχύρρυθμα μαθήματα ερωτικής αγωγής στους έφηβους και σεξουαλικής αποφόρτισης στους μεγαλύτερους.
Οι ερωτικοί αυτοί μικρόκοσμοι, με τις δικές τους πρακτικές, ιδεολογίες και σχήματα ζωής ασκούσαν μια απόκοσμη γοητεία που μετατρεπόταν, ενίοτε, σε καλλιτεχνικά δημιουργήματα!
Έτσι, η Τρούμπα και ο Πειραιάς γίνονται τραγούδι, κινηματογραφικές ταινίες, βιβλία και εν τέλει αστικός μύθος!
Μπορεί τα σπίτια της Τρούμπας να έκλεισαν οριστικά το 1967, έκτοτε όμως οι άνθρωποί της, τα κορίτσια της, οι ιστορίες, τα φονικά και οι πολλές ζωές της ενεργοποιούν, ακόμη και σήμερα, τον θρύλο και τη «λάμψη» της.
Αυτό άλλωστε πιστοποιούν με τις μαρτυρίες του οι σημερινοί καταστηματάρχες, οι κάτοικοί της και οι άνθρωποι που την έζησαν.

Μαζί τους πρόκειται να κάνουμε μια βουτιά στο παρελθόν της, συζητώντας παράλληλα για το παρόν και το μέλλον της.
Μαζί μας, (με αλφαβητική σειρά) θα βρίσκονται οι: Γιώργος Βασίλαρος, Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος (ιδιοκτήτης Τρούμπα Live), Ιάκωβος Γρίσπος (ιδιοκτήτης μπαρ Madama), Ιπποκράτης Διαμαντάκης (ιδιοκτήτης ξενοδοχείου Λουξ), Αλεξάνδρα Ζαββού (κοινωνιολόγος), Δήμητρα Κανελλοπούλου, Τζανής Καραντώνης (ιδιοκτήτης μπαρ Scenario – υποπλοίαρχος), Μιχάλης Καφαντάρης (κινηματογραφιστής), Εύα Κουμαριανού, Παναγιώτης Κουνάδης (Ψάχτης), Απόστολος Ντούβαλης (υπεύθυνος Lola’s bar), Στέλιος Μανουσάκης (υπεύθυνος Καφέ – Μπαρ Αναμνήσεις), Στέφανος Μίλεσης (συγγραφέας, πρόεδρος Φιλολογικής Στέγης Πειραιά), Αδαμαντία Μητροπούλου (υπεύθυνη Beluga Art), Λεωνίδας Οικονόμου (αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας), Βασίλης Πισιμίσης (συλλέκτης, συγγραφέας, ερευνητής), Βασιλική Ροδίτη (αρχιτέκτονας, υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Θωμάς Σιταράς (αθηναιογράφος), Σταμάτης Σεμιτέκολος (κάτοικος Πειραιά), Iyad Jeyjah (ιδιοκτήτης Habibi Argile).
Παίζουν και τραγουδούν οι: Ελένη Ροδά (τραγούδι), Χάρης Κρητικόπουλος (μπουζούκι), Κώστας Σκόνδρας (κιθάρα – τραγούδι), Έλενα Γαρυφαλάκη (τραγούδι), Διαμαντής Διονυσίου (τραγούδι), Βασίλης Μητρόπουλος (τραγούδι), Γιώργος Ζουζούλας (μπουζούκι), Χρήστος Τόπτσης (πλήκτρα).
Χορεύει η Bailando.

Σενάριο-σκηνοθεσία: Χρήστος Σαρρής.
Διεύθυνση φωτογραφίας: Έβαν Μαραγκουδάκης.
Μοντάζ: Μάγδα Μαρτζούκου.
Ηχοληψία: Κώστας Κουτελιδάκης.
Μίξη ήχου: Δημήτρης Μυγιάκης.
Διεύθυνση παραγωγής: Τάσος Κορωνάκης.
Αρχισυνταξία: Ηλιάνα Δανέζη.
Οργάνωση παραγωγής: Στέφανος Ελπιζιώτης, Χρυσηίδα Τριανταφύλλου.
Βοηθός διευθυντή φωτογραφίας: Γιάννης Νέλσον Εσκίογλου.
Μουσική σήματος: Blaine L. Reininger.
Σχεδιασμός τίτλων αρχής / Motion Graphics: Κωνσταντίνα Στεφανοπούλου.
Εκτέλεση παραγωγής: Μαρίνα Ευαγγέλου Δανέζη για τη Laika Production
Παραγωγή: ΕΡΤ Α.Ε.